Atay.nl
 Home  Home
 Over ons  Over ons
 Bestuur  Bestuur
 Projecten  Projecten 
 Help mee  Help mee
 Donateurs  Donateurs

 <font color=C00000>Nieuws</font>  Nieuws
 Blogs  Blogs
 Fotoalbum  Fotoalbum
 Links  Links
 Contact  Contact
 Sitemap  Sitemap
Wilt u op de hoogte gehouden worden van de laatste nieuws? Meld u zich hier aan.

Atay.nl - English Atay.nl - Turkce  home | sitemap | contact   

"Niet klagen, nooit de moed opgegeven, positief in het leven staan." Dat was het motto van Atay Saçan, 31 jaar jong en vol leven; een zorgzame vader en liefhebbende echtgenoot…

Nieuws (14)
OKT
10
We noemden hem ook wel mister self-care
 Geen reacties  402 keer gelezen

Ondanks de vele, vele tegenslagen bleef hij altijd optimistisch en positief.
We noemden hem ook wel "mister self-care". Zeker toen hij op E5 lag, op de kamer apart. Toen moest hij helemaal veel zelf doen omdat wij zo min mogelijk binnen mochten komen.
Dat volbracht hij prima. Ging ook altijd heel zorgvuldig te werk.


Het was moeilijk om te zien hoe hij, ondanks alle inspanningen, toch zo achteruit ging.
Zo'n smal "snuutje". Zo noemde ik zijn magere gezicht altijd.Je kon ook veel uit zijn ogen lezen.


In de laatste weken gaf hij wel eens toe dat het slecht ging. Nou. als hij dat zei, dan was het zeker zo.Hij heeft ook heel lang nog zelf opgebouwd. Wilde dat ook zelf. Gaf hem volgens mij nog een beetje gevoel van controle.


Hij had al zoveel in moeten leveren.


Ook zijn medepatienten waren erg met hem begaan. Ook zij zagen natuurlijk die lieve jongen alleen maar zwakker en magerder worden. Atay was veel hier, kende vele mensen. Velde geen oordeel, altijd vriendelijk.


Wat ik ook wel opvallend vond, hij zag er altijd onberispelijk uit. Netjes in de kleren, goed gecombineerd, geen vlekje te bekennen. Bijna altijd met pet.


Hij was zo trots op zijn zoon, dat hij bloemen mocht geven aan de koningin.


Ook had ik gesprekken met hem over integratie. We hadden het ook over Sinterklaas, Kerstmis. Wat we dan toch allemaal niet in huis haalden.


Zijn, toch nog onverwachte, overlijden vond ik heel moeilijk. Voor mijn gevoel was hij me toch nog ontglipt. Heb geen afscheid kunnen nemen.


Hij was toch weer een beetje opgeknapt na de periode dat hij zo ziek was geweest.


Die intensieve periode heb ik toch ook wel als waardevol ervaren. Met name door de enorme warmte en liefde die jullie als familie uitstraalden. Hartverwarmend.


Ik heb in de afgelopen 15 jaar op de dialyse al vele patienten gezien. Sommigen hebben en houden een bijzonder plekje. Atay is daar zeker een van.

Een verpleegkundige van de dialyseafdeling Jeroen Bosch Ziekenhuis te 's-Hertogenbosch



 10-10-2007 

Terug


Reacties

Geen reactie gevonden

Reactie Toevoegen
Naam : *
E-mail : *
Bericht : *
Beveiligingscode :

Alle rechten voorbehouden 2009 | Home  |  Disclaimer